เมื่อวานกลับไปบ้าน ได้กลับไปแค่แป๊บเดียวเองไม่ได้นอนที่บ้านด้วยซ้ำ กลับไปถึงบ้านเดินขึ้นบ้านไปไม่มีคนอยู่ แม่ไปอยู่ที่บ้านพี่ทิพย์แล้ว เดินขึ้นไปแล้วรู้สึกเหมือนมีอะไรมาแน่นที่หน้าอก จุกที่ลำคอ ใจหาย. . . กลับมาบ้านแล้วคิดว่าไม่มีพ่ออยู่แล้วใจหาย . . . มองในบ้านเห็นของที่พ่อเคยหยิบเคยใช้ . . . คิ ด ถึ ง พ่ อ . . .

ซักพักอาบน้ำแต่งตัวมางานแต่งพี่ทิพย์ เจอน้า เจอญาติๆ เดินเข้าไปหา กะจะถามว่าแม่อยู่ไหน พอดีมีคนเดินมาบอกว่าแม่บอกว่าดูเดินผ่านแม่ไปไม่ทักแม่เลย แงวว  ม่ายช่ายน้า มองไม่เห็นจริงๆ -*-"  เลยเข้าไปกอดแม่ทีนุง เห็นหน้าแม่ละคิดถึงมั่กๆ แม่อ้วนขึ้นตั้งเยอะอ่า  คิดถุงๆๆๆ . . . รักแม่ที่หนึ่งนะจ๊ะ . . .

แล้วก็ขึ้นไปหาเจ้าสาว วันนี้พี่ทิพย์สวยแฮะ ก็สวยเป็นปกติแหละคนนี้อ่า พี่ทิพย์กับเต้สนิทกันมาตั้งแต่เด้ก โตมาด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด แยกกันจริงๆ ก็ตอนที่พี่ทิพย์มาเรียนที่ กทม. เต้เองก็เรียนอยู่พิษณุโลกเลยไม่ค่อยเจอกัน พอมาเห็นพี่แต่งงานแล้วปลื้มอ่า . . .  พี่ทิพย์กับพี่โจ้คบกันมาตั้ง 7 ปี นานมากก พี่โจ้ในสายตาเราเป็นคนที่ตรงๆ ตรงมากก ตลกเฮฮา ไม่เสแสร้ง พูดไรก็ตรงๆ ไม่พอใจไรก็โวยวาย เอาแต่ใจ แต่ความจริงแล้วใจดี นิสัยก็ดีเหมาะกับพี่ทิพย์แล้ว เพราะพี่ทิพย์เป็นคนใจเย็น เรียบร้อย... บนเวทีพิธีกรถามว่าพี่ทิพยืรักพี่โจ้เพราะอะไร พี่ทิพย์บอกว่า "รักเพราะพี่โจ้เป็นพี่โจ้" ซึ้งซ้า เต้ดูก็รู้แล้วว่าพี่เค้ารักพี่โจ้ขนาดหนายย ฝากพี่โจ้ดูแลพี่สาวเค้าคนนี้ดีๆ น้า. . . ^^"

งานเสร็จก็ต้องรีบนั่งรถกลับมาทำงานต่อเซงเจงๆ ตอนขึ้นรถก็คำนวณแล้วว่าถึงประมาณเที่ยงคืน ถ้านั่งแท็กซี่กลับคงน่ากลัว แต่ก็คิดว่าเดี๋ยวโทรให้พี่เบียร์มารับก้ได้ พอรถออกมาซักพักก็โทรหาพี่เบียร์ ถามว่าจะมารับอ๊ะปล่าว พี่เบียร์บอกว่า "คิดดูก่อน อาจจะไม่ไป"  แค่น้านแหละ ต่อมน้อยใจแตก ก็คนมานกลัวเป็นทุนอยู่แล้วนี่นา แถมที่รักก็ไม่ห่วงกันอย่างงี้อีก พี่เบียร์ก็บอกเหตุผลมาว่ามันดึกแล้ว แล้วน้องก็ต้องอยู่คนเดียวด้วย แต่มันน้อยใจไปแล้วอ่า  พี่เบียร์บอกว่าเดี๋ยวโทรมาบอกอีกทีว่าจะไปรึเปล่า... ก็แอบหวังอยู่นิดๆว่าอาจจะมาได้ก้ได้ แต่... ก็มาไม่ได้ ...  เลยนั่งแท็กซี่กลับคนเดียวตอนเกือบตีหนึ่ง พี่เบียร์บอกว่าถึงหมอชิต ให้โทรหาก็ไม่ได้โทร กลัวว่างอนอยู่ต้องทะเลาะกันแน่ๆ ยิ่งตอนนั่งรถกลัวๆ เราต้องงอนอีกแน่ๆ แล้วถ้าน้อยใจบ่อน้ำตาตื้นขึ้นมาก็อายแท็กซี่อีก เลยนั่งมาคนเดียวเงียบๆ ดีกว่า... ถึงห้องเที่ยงคืนกว่าพี่เบียร์โทรมาพอดี . . . คุยกันนิดนึงก้ไปนอน ง่วงมาก เพลียด้วยแหละ...

ตอนเช้าตื่นมาทำงานนิดหน่อย พี่เบียร์ไปทำงานบอกว่าตอนบ่ายจะมาหา  ทำงานไปเผลอหลับ พี่เบียร์โทรมาเลยไม่รู้ เคาะประตูก้ไม่ได้ยินมั้ง พี่เบียร์เลยเปิดเข้ามาเอง หลับอยู่ตกใจตื่นขึ้นมาเห็นหน้าตกใจหมดเลย หุหุ หายงอนเลย คิดถุงมากกว่า อิอิ วันนี้ได้กินขนมปังลูกเกดที่อร่อยที่สุดในโลกอีหแล้ว ตอนวันก่อนกลับบ้านก้ได้กิน KFC ที่อร่อยที่สุดในโลกด้วย อยู่ด้วยกันแป๊บนุงก็ออกไปดูหนังกัน แล้วก้ซื้อของนิดหน่อยกลับมาห้องเก็บของเข้าที่แล้วก็ลงไปส่งพี่เบียร์ขึ้นรถกลับบ้านน

กลับถึงห้อง... อยู่ดีๆ ก็คิดถึงที่รักขราอีกแล้วง่ะ T^T