:+: BlueMedic เปิดแล้วงับบบบ!! :+:
พักหลังมานี่ไม่ได้อัพไดเลย มัวแต่ยุ่งๆ กะอะไรหลายเรื่อง ได้ ตั้งแต่ลาออกจากงานจนมาเปิดร้านเอง เรียกได้ว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตเลยก็ว่าแต่ก็นับว่าดีนะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ได้ทำอะไรอย่างที่ชอบ แล้วก็สบายใจขึ้น
งานนี้ต้องขอบคุณเพื่อนจ๊อยกับพี่นิค ที่คอยช่วยเหลือหลายๆ อย่าง มาตลอด ตั้งแต่ตอนหางานที่แรกจนลาออกมาเปิดร้านเระ
เพื่อนยุที่คอยให้กำลังใจและคอยช่วยเหลือกันมาตลอดจนเราได้เปิดร้านอย่างที่ฝันไว้ซักที
พี่เบียร์ที่รักและดูแลกันอย่างดีมาตลอด ถึงบางครั้งจะมีเรื่องที่ไม่เข้าใจกันบ้าง แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยังงัยก็รักพี่เบียร์นะ
ครอบครัวไม่ว่าจะเป็นแม่ น้าหรือป้า ทุกคนน่ารักมาก เป็นห่วงและสนับสนุนเรามาตลอด ไม่ว่าเราอยากจะทำอะไร แล้วคอยเป็นกำลังใจคอยผลักดันให้เราสู้ รู้สึกว่าเราโชคดีจัง
..
มีโต้งทุกวันนี้ได้ก็เพราะมีพ่อกับแม่ที่น่ารักแบบนี้ รักพ่อกับแม่จัง
.. พ่อคอยดูหนูอยู่ใช่ไหม พ่อไม่ต้องห่วงหนูน้าา หนูจะอดทน ตั้งใจทำให้มันประสบความสำเร็จให้ได้ พ่อหลับให้สบายนะ
..
7 มิ.ย. 2551 เป็นวันที่เปิดร้านจริงๆ จังๆ วันแรก หลังจากที่เมื่อวานก่อนไปทำเรื่องขออนุญาตที่ สสจ. กะพี่เบียร์มา กลับมาวันศุกร์พักวันนึง พี่เบียร์บอกว่าวันเสาร์ฤกษ์ดีเลยเปิดวันเสาร์ หลังจากที่เปิดเอาฤกษ์มารอบนึงแล้วตั้งแต่ยังไม่ได้ขออนุญาต เปิดขายไปก่อนยังไม่ได้ทำบุญร้านเลยรอวันผู้ใหญ่ว่างก่อนทั้งแม่พี่เบียร์ แม่เต้ แล้วก็แม่ยุ
ตั้งแต่วันแรกที่เปิดร้านมาช่วงแรกๆ ก็ใจหายเหมือนกัน ยังไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ วันแรกปุ๊บน้าโทรมาถามว่าเป็นงัยบ้าง แล้วน้าก็พูดเหมือนรู้ ว่าต้องอดทนนะลูก วันแรกที่น้าเปิดร้านของน้าขายได้แค่ร้อยกว่าบาทเอง กว่าจะเป็นแบบทุกวันนี้ไม่ใช่แค่แป๊บเดียว ทุกอย่างต้องอาศัยเวลาแล้วเราก็ต้องอดทน ตั้งแต่วันนั้นก็นึกถึงที่น้าบอกมาตลอดเลย
จากวันแรกขายได้ไม่กี่ร้อย จนวันนี้เข้าอาทิตย์ที่สองก็เพิ่มมามากแล้ว แค่นี้ก็ดีใจแล้วล่ะ อนาคตก็คงจะดีขึ้นเรื่อย ๆ
ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคนน้าที่คอยให้กำลังใจกัน สู้ตายงับบบบ
.
เอาเรื่องตอนทำร้านมาแปะดีกว่า เอามาจากที่พี่เบียร์เล่าให้เพื่อนๆ พี่ๆ ฟังง ขออนุญาตเอามาแปะนะคะ อิอิ
+++ ได้ฤกษ์เปิดตัวร้านยาครับผม +++
พยายามรวบรวมรูปในแต่ละสถานการณ์ของร้านขายยาอยู่นาน จำนวนรูปอาจจะไม่เยอะเท่าไหร่ มีรูปบางส่วนยอมรับว่าหาไม่เจอครับหุหุ เลยไม่ได้เอาลงมา
ร้านขายยา มีชื่อว่า "บลู เมดดิก" ทำไงได้ ผมมันพวกบลูบลัด เลือดสีน้ำเงิน ประชาชนเอฟเวอร์ตัน เลยต้องเอาชื่อร้านนี้แหละครับ สำหรับโลโก้ขอได้รับความขอบคุณจากพี่อ้วนครับ ช่วยเป็นไกด์ไลน์ให้ หลังจากนั้นก็มาปรับเปลี่ยนกันเองอีกนิดหน่อย จนถงตอนนี้ร้านก็เกือบสมบูรณ์แล้วครับเหลืออะไรเพิ่มเติมอีกนิดหน่อย แต่ก็คงพอเห็นภาพกันได้แล้ว
อ่อลืมบอกไปครับว่าร้านขายอยู่ที่เกาะสมุยจังหวัดสุราษฏร์ธานี ตั้งอยู่ตรงหาดเฉวง แต่ไม่ได้อยู่ถนนเส้นหลัก จะเป็นถนนที่เค้าเรียกกันว่าซอย แร็กเก้ เป็นซอยที่ทั้งซอยมีแต่ผับ บาร์ คล้ายๆพัทยา หรือ แถวสุขุมวิท นานา แต่ใช้ชื่อนี้เพราะเป็นที่ตั้งของผับที่ดังที่สุด และ อยู่กับสมุยและหาดเฉวงมาเกือบ 30 ปี นั่นก็คือ แร็กเก้ ผับ Regge Pub ครับผม
มาเริ่มดูจากร้านที่ไม่มีอะไรเลยครับ แต่รูปที่เอามาเป็นตอนที่เริ่มจะทำสีแล้ว



อันนี้เริ่มเข้ามาทำสีปรับปรุงเล็กน้อย ใช้เวลา 2 วัน ทาสีถึงตี 3 วันนึง ตีสองอีกวันนึง เป็นงานเร่งด่วนมากๆ ก่อนที่จะทำการติดตั้งอุปกรณ์

ทำแถบสีฟ้าให้สมกับชือร้าน


แล้วก็ทาสีโทนฟ้าอ่อนๆ อีกทั้งร้านในส่วนที่ไม่มีตู้บัง

ห้องเล็กๆ 2 ห้องต่อกันที่จะทำเป็นห้องเอาไว้นอนก็ทาสีโทนฟ้าเช่นกันครับ


หลังจาก 2 วันผ่านไป รุ่งเช้าหลังจากทาสีเสร็จ บริษัทที่ติดตั้งอุปกรณ์ร้านขายยาก็มาถึง ด้ววรถ 6 ล้อ 1 คัน และรถปิคอัพ พร้อมช่าง 4 คน มาเริ่มงานกันทันที
อันนี้เริ่มเปลี่ยนประตูฝั่งนี้ก่อน

ในขณะเดียวกันก็เริ่มเอาของพวกตู้แต่ละตู้มาลง ไว้ในร้านก่อนเพื่อเตรียมพร้อม เอาเข้าที่



ประตูเปลี่ยนจากสีเงิน เป็นสีอีกสีนึง เรียกไม่ถูกว่าสีอะไร แต่เปลี่ยนไปก็ เหอๆๆ มันมืดไปหน่อย แต่จะหาทางแก้ไขต่อไปครับ

สำหรับอันนี้สลับบ้านเปิดประตู จากที่เปิดอยู่ติดกำแพงก็เปลี่ยนมาเปิดตรงกลาง

หลังจากเตรียมเรียบร้อยก็ วางตู้เข้าตามตำแหน่ง รวมทั้งเคาท์เตอร์คิดเงิน


ใช้เวลาไปประมาณ 3 วันในการจัดการภายในร้าน ต่อมาก็ทำการติดสติกเกอร์หมวดหมู่ยา คนที่กำลังติดนั่นเป็นเจ้าของบริษัท ลงมาช่วยทำเองเลย
อันนี้ก่อนติด มีรูปเภสัชติดมาด้วยรูปนึง เจ้าตัวอนุญาตแค่นี้ เหอๆๆ

เริ่มติดแระ

เสร็จไปหนึ่งด้าน

อันนี้ลองเคลียร์ของออก สวยดีเหมือนกันครับ

อีกหนึ่งวันผ่านไปด้วยความรวดเร็ว เสร็จแระครับ แต่ยังไม่ได้จัดเรียงยาเข้าไป

หน้าเคาท์เตอร์ครับ สวยเด่นเป็นสง่า

ระหว่างกำลังจัดยา ก็มีมี๋เอฟเวอร์ตันน้องพิงค์กี้ มาช่วยเฝ้าร้านครับ

มองหาลูกค้าใหญ่เลย คริคริ

เริ่มจัดยาแล้วล่ะครับ จัดไปได้ประมาณ 75% เพราะว่าทุนหมด 5 5 5 เงินมะพอ


หุหุ ชื่อร้านเต็มๆครับ จำกันให้แม่นคริคริ

หลังจากทำร้านเสร็จก็เตรียมงบก่อนใหญ่ อีกก้อนนึงมาทำป้ายไฟ ให้เห็นเด่นชัดเป็นสง่า จุดประสงค์ทำป้ายนี้ก็มีทั้งหมด 2 ประการนั่นคือ ให้ลูกค้าเห็นได้ชัดเจน เป็นที่กล่าวขวัญกันทั้งหาด อีกประการหนึ่งคือ เผื่อพี่น้องทุกท่านจะมา รับรองว่าหาเจอแน่ๆ เห็นไปไกลเป็นกิโล ถ้าใครหาไม่เจอแนะนำให้กลับบ้านไปดีกว่า หุหุ
อันนี้ติดตั้งป้ายแล้วครับ ถ่ายให้ดูตอนกลางวัน


ส่วนอันนี้ตอนกลางคืนครับ

จากหน้าร้านจะเห็นว่ามืดไปหน่อยเพราะว่ายังเปิดไฟไม่เต็มที่ อีกทั้งหน้าร้านทีเห็นเป็นสีแบบนั้น จะเปลี่ยนให้เป็นสีขาวทั้งหมดครับ แต่คราวนี้คาดว่าจะทาสีเองแระ เหอๆๆ ค่าแรงที่นี่แพงมาก ตอนทาสีร้าน ผมเองก็ลงมือทาไปด้วย เค้ายังคิดผมซะ แย่เลย
จบแว้ววว วันนี้เป็นไดที่ยาวมั่กๆ เมือยเลยอ่ะ นานๆ จะได้อัพซักที.. หุหุ